Svi moji porivi ka sintezi - beleženje i crtanje snova, višemedijski mentalni projekti, neobavezno značenjski polimedij i obavezno značenjski vokovizuel - obuhvaćeni su (od početka devedesetih) poetikom SINTEZIJSKE UMETNOSTI. Govori li se o sintezi umetnosti uopšte, treba uzeti u obzir da pojam pojedinačne umetnosti (sem u slučaju otvorene forme i indeterminizma) uključuje i ostvarenost, završenost, čime se ne omogućuje temeljito prilagođavanje tvorevina dve različite umetnosti. Kada se u dramskoj, filmskoj i televizijskoj produkciji na jednu datu medijsku liniju "polažu"  i prilagođavaju druge, ishod je naporednost a ne sinteza, ili slaba sinteza s jednom dominantnom umetnošću. da se približi integralnoj umetnosti, treba početi od sinteze medija, čime se otvara mogućnost njihovog stapanja direktno u višemedijsku celinu. Pošto bi sinteza umetnosti mogla navesti na pretpostavku o umetničkim sastavnicama koje opstaju i kao samostalne, prikladnije je sintezu različitih medija nazvati sintezijskom umetnošću, čije sastavnice i nisu potpuno samostalne. Mada u sintezijskoj umetnosti ravnopravno učestvuju i neelektronski mediji, elektronska analogna i digitalna tehnologija znatno su proširile repertoar zvukova, likova, načine njihovog preoblikovanja i obezbedile centrifikovan sistem za strukturisanje i upravljanje projektom u nastanku.

U definisanju poetike sintezijske umetnosti učestvuju mnoga određenja koja su važila za polimedij i posebnu poetiku vokovizuela, ali ima i drugih. U sintezi načelno učestvuju sve draži, sve vrste značenja/smisla i svi mediji, bilo kao korespondati pojedinačnih senzorijalnih područja (vizuelnog, auditivnog, kinestetskog, taktilnog, olfaktivnog), sa parovima vizuelno-plastičko, auditivno-muzičko, itd., ili time što već po svojoj prirodi obuhvataju više čulnih područja odjednom (film, video, kompjuter, zvučna holografija). Mogu biti zastupljena oba osnovna značenja, oblikovno i dezignativno. U pogledu organizovanja materijala i načina relacioniranja medijskih linija s obzirom na oblik i značenje - neguju se i druge relacije sem paralelnih: odloženo paralelne, suprotne, komplementarne, kontradiktorne.

Mada totalna sinteza nije nužna u svakom pojedinačnom delu, u sintezi moraju učestvovati najmanje dva (proširena ili neproširena) medija. Ocelovljenost takvog učešća isključuje puku istovremenost i ispoljava se na lestvici integracije od spajanja do stapanja. Integrisanost zavisi od "gustine" individualnih odluka u obrazovanju celine i od izbora položaja između determinizma i indeterminizma.

Sinergijski princip, prema kojem je celina više od zbira njenih delova, leži u osnovi spajanja više medijskih linija u višemedijsku celinu. Svaka medijska linija je strukturisana tako da poseduje i relativnu samostalnost, ali i da zavisi i od drugih linija s kojima ostvaruje celinu. Sve linije nisu sve vreme podjednako važne, nego se po dominaciji smenjuju.

Sintezijski projekat može biti ponuđen kao potpuno završen i "zatvoren" ili kao delimično otvoren, prepušten i primaočevom učešću u finalizaciji.

Čini se da usmerenje ka višemedijskom ističe estezijsko i objektnost kao bitne odrednice sintezijske umetnosti. Iako medijsko i objektno ostaju važni, to ne isključuje usvajanje tekovina (neortodoksne) konceptualne umetnosti, a posebno ne znači slabljenje poriva ka spiritualnosti.

Zbog uvođenja raznorodnih medija umetnosti, ostvarivanje sintezijskog dela najčešće je kolektivno, ali u načelu, radi postizanja što većeg jedinstva, treba težiti ka stvaranju iz jednog duhovnog centra, jedinstvene umetničke svesti.

Vladan Radovanović