"PRIVATNI HOT-LINE" Stojana Durić

Pisanje o nekoj umetničkoj pojavi, manifestovanoj bilo u pojedinačnom umetničkom delu ili grupi idejno povezanih dela (tipa izložbe), uvek je izazov za onoga ko mu pristupa - izazov koji se sastoji najviše u tome da se odabere realna (sto je objektivnije moguće) i u datom trenutku svrsishodna stajališna tačka. Nastupanje iz pozicije svedoka i opreznog moderatora, omogućila je privilegija prisustvo­vanja nastanku ideje za ovu izložbu, njenom uobličavanju i realizaciji.

Stvaralačka ličnost Stojana Đurića nalazi se u fokusu našeg interesovanja. On je umetnik izgrađenih stavova, svestan svojih mogućnosti i zato samouveren. Njegova shvatanja simboliše dobra fundiran i prepoznatljiv slikarski sistem. Đurić nam se i ranije predstavljao kao zreo umetnik, zavidnog stepena formalnog obrazovanja i jasnog slikarskog iskaza. Za izražajno polje bira sliku (u njenom najklasičnijem vidu) i njenim prostorom, kao i svim tehničkim mogućnostima, suvereno vlada. Izložbom "PRIVATNI HOT-LINE", Đurić čini iskorak iz čisto formalnih okvira uspostavljajući vezu sa fenomenima iz realnog okruženja - saopštavajući, intervenišući, komentarišući.

Đurić ne eksperimentiše sa novim medijima. On ostaje u strogim granicama klasične likovnosti - to je njegovo namerno i zbog toga po sebi dovoljno rečito opredeljenje. Slično je sa tehnikama kojima se služi. One su podjednako klasične kao i medij - akrilik na platnu, kombinovan sa ugljenom i pastelom. Kroz istraživanje granica vizuelnog izraza, Đurić u širokom dijapazonu oblika i međuoblika, realizuje proces svođenja od retorike deskriptivnog bogatstva do elementarnog nivoa znaka. Koristeći pomenute tehnike, ostvaruje različite formate koje suprotstavIja, ponavlja kroz nizove, gomila.

Još jedanput, Durić se opredelio za vizuelno bogatstvo pojavnog - naravno u polazišnoj tački. On istovremeno koristi, parafrazira i citi­ra, neiscrpni ikonički asortiman umetničkog nasleđa. Kao umetnik koji se formirao u umetničkoj klimi osamdesetih i devedesetih, on "ne imitira i ne odbacuje ni svoje roditelje iz dvadesetog, ni svoje dedove iz devetnaestog veka. Svario je modernizam, i ne vuče ga na leđima kao teret ..." Razliku u odnosu na njegovo ranije stvaralaštvo predstavlja promena stava prema zadatoj temi, i s njim u skladu, u daljem sledu koraka - metodologije realizacije.

Bavljenje temom akta, ne bi sarno po sebi bilo interesantno, da prateći logiku ironije umetnik svoje modele nije potražio izvan stan­dardnog umetničkog konteksta. Akteri nisu umetnik i model u ateljeu, niti slikar-voajer koji kradom hvata trenutke ženske intime. Niti je Đurićev motiv razotkrivanje primarnog, primitivnog u Ijudskom telu. Upravo suprotno. Devojke "modeli" na slikama Stojana Đurića su duplerice koje glume za publiku, "profesionalno" i znalacki, provocirajući izazovnim pozama i pokretima. Poput pop artovaca koji su u umetnost uveli "banalne" isečke svakodnevice, Đurić u svoje slike uvodi lepotice sa Playboy-evih postera, hot-line reklama i kičeraj jefti­nih erotskih spotova. On unutar svog brižljivo izgrađenog umetničkog univerzuma, a uz pomoć prepoznatljivih segmenata i citata, gradi privatni i u potpunosti izmaštani hot line. U njemu se kreću krajnje depersonalizovani likovi, na pozornicama koje čine neprepoznatljivi i neodređeni prostori sa minimalističkom scenografijom.

Đurić ne zeli da polemiše o složenim značenjskim slojevima koje tematski odabir evocira. On sve svodi na jednostavnu, čak banalnu poruku - čisto vizuelno je samo po sebi dovoljno, a umetnički subjektivno - neprikosnoveno i arbitrarno. Jedva primetne reference čitljive u nazivi­ma pojedinih slika (Pre, Posle, Intermeco...), koje bi mogle biti eventualne aluzije na prolaznost vremena, samo su izuzetak koji potvrđuje širu autorovu nameru da nam na istovremeno duhovit i provokativan nacin, uskrati mogućnost da budemo suviše ozbiljni.

Đurićevo tematsko opredeljenje prati i adekvatan likovni izraz - sveden i jasan, ali na momente "umereno" estetizovan - što pravdamo umetnikovom nesvesnom potrebom da se moguće konotacije koje ova provokativna tematika nosi "amortizuju" zarad izlaganja u kon­vencionalnom galerijskom prostoru.

Ana Milosević, decembar 2004.

STOJAN ĐURIĆ,
rođen 1962. godine u Velikoj Plani. FLU i magistarske studije završio je u Beogradu kod prof. Momčila Antonovića. Član je ULUS-a. Živi i radi u Velikoj Plani i Beogradu.
Kontakt telefon: 026521 030; 063 836 2924

SAMOSTALNE IZLOŽBE:

1988.

Velika Plana, Galerija Doma omladine, crteži

­1993.

Beograd, Galerija FLU, crteži

Beograd, Galerija Tanjuga, silke

1995.

Subotica, Galerija Arabeska 2, slike

­1996.

Novi Sad, Galerija Cesla, slike

Knjaževac, 35. Festival mladih Srbije, silke

Beograd, Galerija Paleta, slike

1997.

Beograd, Galerija FLU, magistarska izložba, silke

­1998.

Ćuprija, Galerija Doma omladine, silke

Beograd, Galerija VMA, silke

1999.

Beograd, Aero klub, projekat "Dunav od izvora do ušća"

Beograd, Hol pozorišta Slavija, slike

2000.

Zobnatica, Galerija Zobnatica, slike

Bačka Topola, Art Gallery, slike

2001.

Novi Bečej, Galerija Doma kulture, silke

Velika Plana, Galerija Doma omladine, crteži i pasteli

Arilje, Gradska galerija, slike

Senteš (Mađarska), Gradska galerija, silke

Beograd, Galerija Paleta, silke

Navi Sad, Kultumi center, Mali likovni salon, silks

2002.

Kraljevo, Galerija "Vladislav Maržek", sIlke

Smederevska Palanka, Galerija Centra za kulturu, slike

Požega, Gradska galerija, crteži

Ruma, Galerija Centra za kulturu, slike

Velika Plana, Galerija Biblioteke grada, crteži

Niš, Moderna galerija RAM ART, sIlke

Kragujevac, Narodni muzej, Moderna galerija, sIike ­

2003.

Kopenhagen (Danska), Galerija ARTHOUSE, crteži i sIlke

Bar, Galerija "V.A. Leković", crteži ­

2004 .

Sremska Mitrovica, Muzej Srema, sIlke

Stara Pazova, Galerija Centra za kulturu, slilke

Smederevska Palanka, Narodni muzej Galerija Sigma, crteži i sIike

Beograd, Galerija Paideia - Navigare necesse, vivere non necesse, silke

Petrovac na moru, JUSD Crvena komuna, Galerija "Marko K. Gregović", slike

Zaječar, Galerija Narodnog muzeja, slike

2005.

Beograd, Galerija ULUS-a, slike