Beograd, Galerija Zvono, Višnjićeva 5

(de)fences

Urbani habitus fragmentisan je OGRADAMA koje nastaju na graničnoj liniji prirode i kulture. Pedja Terzić se poslužio strategijom flaneur-a (dokoličara) i tada ih je uočio učenim okom koje oseća. Uočio ih je u trenutku kada su preobražene defanzivnom mimikrijom stvorenom da se pobegne iz vidnog polja ideologije i odnosa moći. Umesto da budu mesta razlike OGRADE su postale polja energije u okviru kojih umetnik alhemijski tretira materijal. Vitalistički ekspresionizam zasnovan na aikoničnim, arhetipskim formama širi se izvan okvira slike i galerijski ambijent simbolično smešta u vremensku dimenziju koja pripada istoriji dugog trajanja. Prevazići politiku, vratiti se prirodnim impulsima i univerzalnim zakonima pokazalo se kao važan uslov za očuvanje aure ovog umetničkog dela.
Dovoljan je jedan pogled na OGRADE da poželimo da se okružimo njima, makar one bile i u-topija u savremenom tehnološkom društvu.

Maja Ćirić

BEZ NAZIVA
2001, Kombinovana tehnika na dasci,
40x30 cm