Pref Diamond exhib Aleksandra
OTKRIĆE PONIRANJA
Aleksandra Smiljković Vasović: Dijamant
Premoć medijske pažnje i informatičkih nameta našeg doba neretko uklanja rezultate izbavljenja. U neverovatnom dejstvu vidljivih ili posrednih znakova, signalizacije i naglašavanja materijalizacije iskustva, otkrića koja pronalazimo u pojedinim zahvatima likovne umetnosti nude katkad daleko više i posredno nude bezbednija pribežišta. Nije zato neobično da se brižljivost kojom je svoje slike, kao svojevrsne reduktivne planove i polja likovnih ostvarenja Aleksandra S.V. uspevala da odrazi u analitičkoj i ništa manje senzualnoj preciznosti okrenula ka novom domašaju. Njeni raniji programski likovni procesi - razigrani koloriti, oslonci i na medijsku kulturu dopadljivih junaka pokazali su se kao dosledno vodjene etape u kojima se svest i osećaj prema zagonetki poretka rasprostire u doslednom ogledu otimanja od opštih odlika date nam egzistencije. Kretanje ka imaginarno virtuelnom skupu znakova koje je uspevala da načini vlastitim strukturama vizuelne senzacije, i to u periodu posle 2001, našlo se na svojevrsnom traganju za drukčijim uporištima. Iznenadjujuća je autorkina doslednost da se upusti u proces izmeštanja likovne predstave. Pratilo je to putanju od izvedene slike kao smišljene i komponovane površine ili slike kao trodimenzionalnog predmeta potenciranog u daljim potragama za tehnološkim osloncima u virtuelnom svetu animiranja kao i fizičke lokacije. Interakcija naslovljena 'Samo lopta' objedinila je realne košarkaške lopte i projekciju kompjuterske simulacije kao preobražaj prema skrivenom kosmogonijskom poretku nebeskih tela ili ka svojstvima mikrosvetova.
Ambijentalna celina zamišljena i naslovljena 'Dijamant' prenosi, samo na prvi pogled monohromiju koju je slikarka otkrivala u svom ciklusu 'E75'. Potraga za savršenim geološkim uzorom, za kristalizacijom minerala što isijava praosnovu postanka i materijalne energije iz koje se notira, beleži i bazično zasniva naše kretanje, ne mora da bude samo ljudska i kolektivna groznica na lokalitetu nekog rudnika. U ambijentalnom izložbenom planu 'Dijamant' prerasta u grafički izvedenu i svetlosno izmenljivu senzaciju isijavanja i prelamanja svetlosti. Tajna kojom se otkrivanje ugljeničkog nalaza sa središtem u neizbrušenosti postavlja u prvi plan upućuje na zaplet ljudske ekonomske gladi odajući ultrasnažno jezgro skriveno, kako i jeste unutar geoloških slojeva ili podsvesti. Dijamant, u globalno zaslepljujućoj juvelirskoj upotrebi emituje kvalitet sinteze. Istovremeno, u datim enciklopedijskim pojmovima ovaj izbor, kao i umetnička pažnja koju je Aleksandra S.V. poredila približuje likovno prenesene primere ka jednovremenosti, ka kategoriji umetničke arheologije najskrivenije tajne jezgra ugljeničkog hemijskog alotropa. I ukoliko se poreklo iz grčke reči 'adamas' označava kao nenarušivi ili, metaforično, 'neoborivi' skup materijalnog nalaza, tada se zamisao sagledava kao provokacija suštinski izmenljive umanjenosti ili zastarelosti ljudskih moći. Uvodjenjem u ambijentalnu likovnu predstavu kontrolisane svetlosti i odsjaja, 'Dijamant' nastanjuje domen kojim se umetničko opredeljenje, poetska snaga i uporište nalaze u približavajućem, pa čak i misterijskom putovanju. Ne treba izgubiti iz zaborava da su smisaona i razrešujuća otiskivanja i putovanja od značaja za ljudsko iskustvo zapravo geološki orijentisana. U jeku naučnih, tehničkih ali i umetničkih inovacija ranog XX veka, ruski pesnik Mandeljštam, za razliku od današnjih medijskih, u njegovim godinama pokazaće se, pogubnih ideoloških kampanja za tobožnje poboljšanje sveta, okrenuo se u svojim zapisima Razgovori o Danteu, firentinskom tvorcu slikovitih opisa Božanstvene komedije. Kroz trojna iskušenja ljudske duševnosti Dantea, Mandeljštam kao da je pokušao da odgonetne energiju putovanja u središte zemlje, od ognja kažnjenih i prokletih do blistave kosmološke ritmizovanosti smene Sunca i zvezda. Takvo pribežište geoloških, botaničkih i teoloških odlika represivnog vremena prošlosti, moglo bi da izrazi paralele u današnjem rastvoru priredbi i tematskih svodjenja likovne umetnosti u kulturološkom strujanju. Izmedju billboard kulture, nametljivih ali metodično izvedenih poprišta naših okruženja i zakonitosti reklamiranja, u svom izboru dijamantskog, nenarušivog i unutar zemlje skrivenog komada, za autorku mora da se obavlja i doslovno drukčija, isijavaljuća predstava. Izmedju iluzije stvaranja u galerijskom ambijentu, i odsjaja ovog zapanjujućeg planetarnog nasledja, kao virtuelnog i izmičućeg motiva, umetnost se približava univerzalnoj jedinstvenosti svoje snage.
Nikola Šuica
Aleksandra Smiljković Vasović (15.1.1967.), yavršila osnovne i postdiplomske studije slikarstva na Fakultetu likovnih umetnosti u Beogradu. Završila arhitektonski fakultet u Beogradu.
Član je ULUS-a.
U statusu je amostalnog umetnika.
Učestvovala je na brojnim samostalnim i grupnim izložbama u zemlji i inostranstvu.
Spisak radova:
kompjuterska animacija,
8 digitalnih printova 70x93 cm,
8 digitalnih printova 45x60 cm,
svetlosni efekti.
